Σφραγίσματα Με Αμάλγαμα

Οδοντικό αμάλγαμα

Το οδοντικό αμάλγαμα είναι ένα υλικό που χρησιμοποιείται σε σφραγίσματα για πάνω από 150 χρόνια. Το αμάλγαμα είναι ένα μείγμα που περιέχει συνήθως άργυρο, χαλκό, κασσίτερο καθώς και υδράργυρο, πράγμα το οποίο έχει κατά καιρούς προκαλέσει ανησυχίες στους ασθενείς. Τα σφραγίσματα αυτά λέγονται και Ασημένια σφραγίσματα.

Ως απάντηση σε αυτές τις ανησυχίες, ο Αμερικανικός Οδοντιατρικός Σύλλογος καθώς και άλλοι οργανισμοί, έχουν διεκπεραιώσει μεγάλο αριθμό ερευνών κατά τη διάρκεια αρκετών δεκαετιών οι οποίες καταλήγουν επανειλημμένα στο ίδιο συμπέρασμα : Το μικρό ποσό υδραργύρου που έρχεται σε επαφή με το άτομο κατά την τοποθέτηση ή αφαίρεση του σφραγίσματος δεν προκαλεί προβλήματα υγείας.

Τα σφραγίσματα από αμάλγαμα παραμένουν ένας ασφαλής, οικονομικός και ανθεκτικός τρόπος για την αποκατάσταση σαπισμένων δοντιών.

Συχνές ερωτήσεις περί σφραγισμάτων με αμάλγαμα

Γιατί χρησιμοποιείται αμάλγαμα ενώ υπάρχουν συνθετικά υλικά;

Παρόλο που τα συνθετικά (ή φυσικού χρώματος) σφραγίσματα είναι πιο ανθεκτικά από ποτέ, χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας, υπάρχουν ακόμα πολλές περιπτώσεις όπου το αμάλγαμα αποδίδει καλύτερα και κρατά περισσότερο. Μια συχνή τέτοια περίπτωση είναι τα πίσω δόντια όπως οι τραπεζίτες(γομφίοι) που υπόκεινται σε μεγάλες δυνάμεις κατά την μάσηση. Ο υδράργυρος είναι ένα σημαντικό μέρος του μίγματος καθώς περιέχει μοναδικά στοιχεία που του επιτρέπουν να προσαρμόζεται με ευκολία κατά την τοποθέτηση, και έπειτα να σκληραίνει γρήγορα. Προσθέτουμε σε όλα αυτά και το γεγονός ότι τα σφραγίσματα με αμάλγαμα είναι πιο οικονομικά από τα συνθετικά.

Σε ποιες περιπτώσεις είναι κατάλληλα τα συνθετικά σφραγίσματα;

Το συνθετικό σφράγισμα είναι συνήθως μια μίξη ρητίνης και γυαλιού, που παίρνει το φυσικό χρώμα των υπόλοιπων δοντιών. Ονομάζεται και «Λευκό» ή «Φυσικού Χρώματος» σφράγισμα. Τα λευκά σφραγίσματα έχουν  ένα τεράστιο πλεονέκτημα έναντι των σφραγισμάτων με άργυρο: Στα μπροστινά δόντια τα οποία είναι ορατά στο χαμόγελο, το αμάλγαμα είναι αντιαισθητικό, ενώ τα λευκά σφραγίσματα περνούν απαρατήρητα. Παρόλο που αναμφισβήτητα φαίνονται καλύτερα, τα λευκά σφραγίσματα θεωρούνται γενικά λιγότερο ανθεκτικά. Συνεπώς, δεν συνιστάται η χρήση τους σε δόντια που υπόκεινται σε μεγάλες δυνάμεις κατά την μάσηση και το δάγκωμα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα συνθετικά σφραγίσματα συνεχώς βελτιώνονται από άποψη ανθεκτικότητας, με την πρόοδο της τεχνολογίας. Πολλοί είναι ακόμα και σήμερα αυτοί που υποστηρίζουν τη χρήση συνθετικών υλικών σε μικρά ή μεσαίου μεγέθους σφραγίσματα πάνω σε δόντια που υπόκεινται σε μέτριες δυνάμεις κατά την μάσηση. Επίσης, αναγνωρίζουν πως είναι μια πολύ καλή επιλογή για ένα πιο «φυσικό» σφράγισμα.

Συμπέρασμα;

Το συμπέρασμα είναι πως τα συνθετικά σφραγίσματα, καθώς και τα σφραγίσματα με αμάλγαμα, είναι ασφαλή και αποτελεσματικά στην αποκατάσταση δοντιών.